Κανείς δεν γίνεται τέλειος κηδεμόνας από την πρώτη μέρα.
Αλλά κάποια λάθη τα κάνουμε ξανά και ξανά, όχι από αδιαφορία — απλώς επειδή νομίζουμε ότι κάνουμε το σωστό.
Ώρα για λίγη ειλικρίνεια (και καθόλου ενοχές).
Ναι, είναι γλυκά.
Ναι, θες να τα λιώσεις.
Αλλά όταν:
γυρίζουν το κεφάλι
σφίγγουν σώμα
χτυπάνε ουρά
…σου λένε ευγενικά «φτάνει».
Κι εσύ συνεχίζεις. Γιατί “αγάπη”.
Για εμάς = στοργή.
Για πολλά κατοικίδια = παγίδευση.
Ειδικά οι γάτες και πολλοί σκύλοι δεν αντέχουν την αγκαλιά. Δεν νιώθουν ασφαλείς — νιώθουν παγιδευμένοι.
“ΠΩΩΩΩΩΩΩΩ ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΣΥΥΥΥΥ”
Εσύ χαίρεσαι.
Αυτός νομίζει ότι κάτι κακό συμβαίνει.
Ο τόνος μετράει. Πολύ.
Ένα μπισκοτάκι γιατί είναι καλό παιδί.
Άλλο ένα γιατί μας κοίταξε.
Και άλλο ένα γιατί… είναι εκεί.
Το αποτέλεσμα;
περιττά κιλά
κακή συμπεριφορά
συνεχές begging
Η αγάπη δεν μετριέται σε μπισκότα.
Χριστουγεννιάτικο σκουφάκι.
Ρούχο “γιατί κάνει κρύο” στους 18 βαθμούς.
Γυαλιά. Καπέλα. Κοσμήματα.
Cute για Instagram.
Stressful για το ζώο.
Ναι, μας ακούνε.
Όχι, δεν καταλαβαίνουν το μονόλογο.
Πολλή φωνή = υπερδιέγερση.
Μερικές φορές, η ησυχία είναι αγάπη.
Σήμερα βόλτα στις 8.
Αύριο στις 11.
Μεθαύριο… βλέπουμε.
Για εμάς ευελιξία.
Για αυτά χάος.
Τα κατοικίδια λατρεύουν τη ρουτίνα.
“Μυρίζει λίγο”.
Όχι. Μυρίζει… κατοικίδιο.
Τα συχνά μπάνια:
χαλάνε το δέρμα
δημιουργούν φαγούρα
προκαλούν άγχος
Τρώνε → τους κοιτάμε.
Κοιμούνται → τους πειράζουμε.
Ξαπλώνουν → πάμε για χάδια.
Κάποια στιγμή σκέφτονται:
“Άσε με λίγο ρε άνθρωπε.”
Αγνοούμε σήματα.
Ακυρώνουμε όρια.
Και λέμε “έλα μωρέ”.
Αλλά η επικοινωνία θέλει παρατήρηση, όχι επιβολή.
Το ζουμί;
Η αγάπη δεν είναι:
υπερβολή
έλεγχος
ανθρώπινες προβολές
Η αγάπη είναι να ακούς το ζώο σου. Με το σώμα, τη στάση, τη συμπεριφορά του.
Και ναι…
μερικές φορές το πιο αγαπησιάρικο πράγμα που μπορείς να κάνεις είναι να το αφήσεις στην ησυχία του.