Διαμαντόσπινος (diamond firetail) Ασημένιος

Το Diamond Firetail, Stagonopleura guttata, ξεχωρίζει ως ένα από τα πιο εύρωστα σπίνοι που προέρχονται από την Αυστραλία, με βάρος μεταξύ 15 και 19 γραμμαρίων και άνοιγμα φτερών που εκτείνεται από 64 έως 71 χιλιοστά. Το φτέρωμά του είναι ένα μωσαϊκό εντυπωσιακών αντιθέσεων: γκρι κεφάλι και λαδί πλάτη, λευκή κοιλιά και λαιμός που διχοτομούνται από μια έντονη μαύρη λωρίδα και πλευρές στολισμένες με ασπρόμαυρες κηλίδες. Το όνομα «firetail» προέρχεται από τον έντονο κόκκινο γλουτό του, που συμπληρώνεται από μια μαύρη ουρά. Τα νεαρά άτομα παρουσιάζουν μια πιο διακριτική εμφάνιση και έχουν μαύρο ράμφος, που ωριμάζει στο έντονο χρώμα των ενηλίκων με την πάροδο του χρόνου.

Συμβουλές αναγνώρισης

Στο πεδίο, το Diamond Firetail μπορεί να αναγνωριστεί από τη χαρακτηριστική μαύρη ταινία στο στήθος του που πλαισιώνει ένα λευκό στήθος και τα μαύρα στικτά πλευρά. Το κατακόκκινο οπίσθιο μέρος είναι ιδιαίτερα αισθητό κατά την πτήση, ένα χαρακτηριστικό που συχνά προδίδει την ταυτότητά του. Αυτά τα πουλιά παρατηρούνται συνήθως σε ζεύγη ή μικρές ομάδες και το μοτίβο πτήσης τους χαρακτηρίζεται από χαμηλές, ευθείες γραμμές.

Ενδιαίτημα

Το Diamond Firetail ευνοεί τα ανοιχτά ποώδη δάση και δασικές εκτάσεις ευκαλύπτων, καθώς και τα ερείκη, τις εκτάσεις με μαλλί, τις γεωργικές εκτάσεις και τα λιβάδια με δέντρα. Τα προτιμώμενα ενδιαιτήματά του απειλούνται από διάφορους ανθρωπογενείς παράγοντες, όπως η υπερβόσκηση, η εισβολή ζιζανίων και η αλάτωση, τα οποία με τη σειρά τους επηρεάζουν τη διαθεσιμότητα των κύριων πηγών τροφής του και αυξάνουν τους κινδύνους ανταγωνισμού και θήρευσης.

Διανομή

Ενδημικό στην Αυστραλία, το Diamond Firetail έχει ανομοιογενή εξάπλωση, που συναντάται από το νοτιοανατολικό Κουίνσλαντ έως τη χερσόνησο Eyre στη Νότια Αυστραλία. Ιστορικά αρχεία υποδηλώνουν ευρύτερη εξάπλωση, με παρατηρήσεις που φτάνουν μέχρι το οροπέδιο Kirrama στο Βόρειο Κουίνσλαντ.

Συμπεριφορά

Τα Diamond firetails τρέφονται κυρίως με το έδαφος, ευνοώντας τους σπόρους χόρτου σε διάφορα στάδια ωρίμανσης. Εμφανίζουν μια συμπεριφορά πηδήματος κατά την αναζήτηση τροφής, αλλά υποχωρούν στην ασφάλεια των δέντρων όταν ενοχλούνται.

Τραγούδι & Κλήσεις

Οι φωνητικές εκφωνήσεις του Diamond Firetail περιλαμβάνουν ένα διαπεραστικό κάλεσμα «του-χι» ή «πόνου». Το κάλεσμα επαφής τους θυμίζει ένα θλιβερό σφύριγμα, που συχνά συγκρίνεται με το κατεβαίνοντας κάλεσμα του κούκου με τα μαύρα αυτιά, συνήθως με μια ανοδική πρώτη συλλαβή ακολουθούμενη από μια κατεβαίνοντας δεύτερη. Τείνουν να είναι σιωπηλοί όταν πετούν.

Ανατροφή

Και οι δύο σύντροφοι μοιράζονται την ευθύνη της επώασης και της φροντίδας των μικρών. Οι φωλιές κατασκευάζονται επιδέξια με πράσινο γρασίδι, φύλλα και μίσχους, και είναι επενδυμένες με φτερά και λεπτά χόρτα. Αυτές οι φωλιές συχνά τοποθετούνται στρατηγικά σε πυκνό φύλλωμα ή ψηλά στα δέντρα, μερικές φορές μέσα στις φωλιές άλλων πτηνών, συμπεριλαμβανομένων των αρπακτικών πτηνών, για να παρέχουν πρόσθετη προστασία.

Παρόμοια είδη

Ενώ το Diamond Firetail είναι μοναδικό στην εμφάνισή του, μπορεί να συγχέεται με άλλα σπινάκια που μοιράζονται παρόμοια ενδιαιτήματα. Ωστόσο, το μέγεθος, ο ιδιαίτερος χρωματισμός και οι κηλιδωτές πλευρές του το διακρίνουν γενικά από τους συγγενείς του.

Διατροφή και διατροφή

Η διατροφή του Diamond Firetail αποτελείται κυρίως από σπόρους χόρτου, αλλά είναι επίσης γνωστό ότι καταναλώνει έντομα και προνύμφες. Οι διατροφικές του συνήθειες είναι προσαρμόσιμες και μπορεί να τις δει κανείς να πηδούν στο έδαφος αναζητώντας τροφή.

Κατάσταση διατήρησης

Το Diamond Firetail έχει ταξινομηθεί ως Ευάλωτο στον Κόκκινο Κατάλογο Απειλούμενων Ειδών της IUCN. Είναι επίσης καταχωρημένο ως Ευάλωτο βάσει διαφόρων πολιτειακών και εθνικών νομοθεσιών της Αυστραλίας, γεγονός που αντανακλά τις ανησυχίες για τη συνέχιση της επιβίωσής του στην άγρια ​​φύση.